Το χρώμα αφηγείται την ιστορία πριν μιλήσει το θέμα
Αλλάξτε μια απόχρωση δίπλα σε μια άλλη και η προσοχή μετακινείται, η διάθεση γέρνει και η αφήγηση αρχίζει να διαφωνεί με τον εαυτό της. Το Frametonicbexum μελετά πώς οι σχέσεις των χρωμάτων — όχι τα μεμονωμένα χρώματα — διαμορφώνουν το τι λέει μια εικόνα.
Παρατηρήστε τι επιλέγει το μάτι σας
Προτού ο θεατής μπορέσει να πει τι αφορά μια φωτογραφία, το μάτι του έχει ήδη πάρει αποφάσεις. Έχει βρει την πιο φωτεινή ακμή, το πιο κορεσμένο σημείο, τη μία θερμή νότα σε ψυχρό πεδίο. Αυτές οι επιλογές είναι γρήγορες και στη μεγάλη τους πλειονότητα ασυνείδητες, και είναι το πρώτο σημείο όπου το χρώμα επιτελεί αφηγηματικό έργο.
Για τον φωτογράφο, αυτό σημαίνει ότι η σύνθεση δεν είναι ποτέ μόνο γεωμετρία. Ένα κόκκινο παλτό σε γκρίζο δρόμο μπορεί να υπερισχύσει ενός προσώπου. Ένας ανοιχτός ουρανός μπορεί να τραβήξει την προσοχή από ένα θέμα που έχει τοποθετηθεί προσεκτικά στο ένα τρίτο. Η εκμάθηση του να βλέπεις τι επιλέγει το μάτι — και όχι τι προορίζαμε να επιλέξει — είναι η αρχική πειθαρχία της αφήγησης με χρώμα.
Πώς το μάτι ταξινομεί τα χρώματα
Τρία στοιχεία μέσα σε κάθε παλέτα
Τα δεδομένα του παραπάνω πάνελ δεν είναι κανόνες για όμορφες εικόνες. Είναι αξιόπιστες παρατηρήσεις για την όραση, που μπορείτε να ελέγξετε στη δική σας δουλειά, χωρισμένες εδώ από τις πολιτισμικές σημασίες που βρίσκονται από πάνω τους.
Η φωτεινότητα κρατά τη δομή
Αφαιρέστε τον κορεσμό από οποιοδήποτε καρέ. Αν το θέμα εξαφανιστεί, η σύνθεση στηρίχθηκε μόνο στην απόχρωση — και η απόχρωση είναι το κανάλι που είναι πιο ευάλωτο σε οθόνες, εκτυπώσεις και ατομική όραση.
Το πλαίσιο ξαναγράφει το δείγμα χρώματος
Η ταυτόχρονη αντίθεση είναι ένα καθιερωμένο οπτικό φαινόμενο. Ο Josef Albers δημιούργησε ολόκληρη μέθοδο διδασκαλίας γύρω του στο Interaction of Color (1963).
Η όραση ποικίλλει από άνθρωπο σε άνθρωπο
Ο σχεδιασμός για τη διαταραχή της όρασης των χρωμάτων δεν είναι ειδικό ζήτημα για λίγους. Είναι υπενθύμιση ότι το νόημα δεν πρέπει ποτέ να στηρίζεται σε μία μόνο διάκριση κόκκινου–πράσινου.
«Στην οπτική αντίληψη ένα χρώμα σχεδόν ποτέ δεν βλέπεται όπως πραγματικά είναι — όπως είναι φυσικά.»
Josef Albers, Interaction of Color
Οι αντίθετοι δημιουργούν έναν διάλογο
Τοποθετήστε δύο συμπληρωματικά χρώματα δίπλα-δίπλα και το καθένα φαίνεται να ενισχύει το άλλο. Το πορτρέτο της Sharbat Gula από τον Steve McCurry το 1984 συζητιέται συχνά έτσι: πράσινο-γκρι μάτια απέναντι σε ένα φθαρμένο κόκκινο σάλι. Η ένταση δεν είναι διακοσμητική· κρατά το βλέμμα σε κίνηση ανάμεσα στο πρόσωπο και στο καρέ.
Όμως ένα συμπληρωματικό ζεύγος είναι επιλογή αναλογίας, όχι μόνο απόχρωσης. Ίσες ποσότητες ανταγωνίζονται· μια μικρή έμφαση πάνω σε μεγάλο πεδίο τείνει να διαβάζεται ως τονισμός. Το ερώτημα δεν είναι «ποια χρώματα ταιριάζουν μεταξύ τους;» αλλά «ποιο χρώμα πρέπει να μιλήσει και ποιο να ακούσει;»
Εξερευνήστε τους συνδυασμούς με σκοπό
Η διάθεση είναι περισσότερο από μια απόχρωση
Το κόκκινο δεν «σημαίνει» απλώς πάθος, και το γκρι δεν «σημαίνει» απλώς λύπη. Οι συναισθηματικές αναγνώσεις προκύπτουν από ολόκληρη τη σχέση: κορεσμό, φωτεινότητα, το θέμα, το φως και τον πολιτισμό του θεατή. Το κόκκινο σημαίνει τύχη σε μια αγορά για το κινεζικό νέο έτος και κίνδυνο σε μια οδική πινακίδα στην Ευρώπη.
Όταν γράφουμε για τη διάθεση, διακρίνουμε τρία επίπεδα: καθιερωμένα οπτικά φαινόμενα, κοινές πολιτισμικές συσχετίσεις και προσωπική ερμηνεία. Μόνο το πρώτο μπορεί να ονομαστεί αρχή. Τα άλλα δύο είναι πλαίσιο — ισχυρά, αλλά ποτέ καθολικά.
Γιατί το συναίσθημα εξαρτάται από το πλαίσιο
Αρχή, πολιτισμός, ερμηνεία.
Κάθε απόφαση για το χρώμα σε μια φωτογραφία μπορεί να διαβαστεί σε τρία επίπεδα. Ονομάζουμε ποιο επίπεδο συζητάμε, ώστε ένα αντιληπτικό γεγονός να μην συγχέεται με πολιτισμική συνήθεια ή ιδιωτική ανάμνηση.
Χτίστε τη σκηνή και μετά κάντε grading
Κινηματογραφιστές όπως ο Vittorio Storaro και ο Roger Deakins υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι το χρώμα ξεκινά στο πλατό: στον σχεδιασμό παραγωγής, στα κοστούμια και στο χρώμα του φωτός. Το grading εκλεπτύνει αυτό που χτίστηκε. Σπάνια σώζει μια σκηνή της οποίας η παλέτα δεν σχεδιάστηκε ποτέ.
Οι φωτογράφοι μπορούν να υιοθετήσουν αυτή την ακολουθία. Αποφασίστε την παλέτα πριν τη λήψη, φωτίστε για τη φωτεινότητα και μετά χρησιμοποιήστε το μοντάζ για να ενοποιήσετε και να τονίσετε. Το grading πρέπει να υπηρετεί την ιστορία που είχατε ήδη επιλέξει να πείτε.
Ένα grading που υπηρετεί τη σκηνή
Ερωτήσεις χωρίς μύθους για τα χρώματα
Το κόκκινο σημαίνει πάντα πάθος ή κίνδυνο;
Όχι. Το νόημά του εξαρτάται από τον πολιτισμό, το πλαίσιο και τους γείτονές του.
Διαβάστε την απάντησηΕίναι επιστημονικός ο κύκλος των χρωμάτων;
Είναι χρήσιμο μοντέλο, αλλά υπάρχουν περισσότεροι από ένας κύκλοι.
Διαβάστε την απάντησηΤι διαφέρει η διόρθωση (correction) από το grading;
Η μία στοχεύει στην ακρίβεια, το άλλο στην πρόθεση.
Διαβάστε την απάντηση