Μια διόρθωση που υπηρετεί τη σκηνή
Οι πιο πειστικές διορθώσεις σχεδόν δεν γίνονται αντιληπτές. Ολοκληρώνουν μια παλέτα που σχεδιάστηκε, φωτίστηκε και φωτογραφήθηκε με πρόθεση.
Το χρώμα ξεκινά πριν γυρίσει η κάμερα
Ο Vittorio Storaro, που φωτογράφισε τις ταινίες Apocalypse Now και The Last Emperor, γράφει για το χρώμα ως δραματική γλώσσα στη σειρά βιβλίων του Writing with Light. Η προσέγγισή του, δηλαδή η ανάθεση χρωμάτων σε χαρακτήρες, θέματα και στάδια μιας ιστορίας, ξεκινά στη συνομιλία με σκηνοθέτες και σχεδιαστές παραγωγής, πολύ πριν από τη μετα-παραγωγή.
Αυτή η ακολουθία είναι η καρδιά της κινηματογραφικής πρακτικής: ο σχεδιασμός παραγωγής επιλέγει τα αντικείμενα και τους τοίχους· τα κοστούμια επιλέγουν τι φορούν οι χαρακτήρες· ο φωτισμός επιλέγει το χρώμα και την ποιότητα του φωτός· και μόνο τότε η διόρθωση εκλεπτύνει και ενοποιεί. Μια διόρθωση μπορεί να ενισχύσει μια παλέτα, αλλά δυσκολεύεται να επινοήσει διαχωρισμό που δεν υπήρχε στη σκηνή. Κόκκινοι τοίχοι διορθωμένοι προς το μελανί παραμένουν αναγνωρίσιμα κόκκινοι τοίχοι.
Η ψηφιακή στροφή
Ο Roger Deakins και η ταινία των αδελφών Coen O Brother, Where Art Thou? (2000) θεωρείται ευρέως η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που διορθώθηκε χρωματικά εξ ολοκλήρου μέσω ψηφιακού ενδιάμεσου. Ο Deakins ήθελε η πλούσια βλάστηση του Μισισιπή να φαίνεται ξερή και σκονισμένη· η ψηφιακή διαδικασία του επέτρεψε να μετατοπίσει αυτά τα πράσινα προς σέπια χρυσό με ακρίβεια που η φωτοχημική επεξεργασία δύσκολα θα πετύχαινε. Η απόφαση ήταν αφηγηματική, έναν ξερό, παραμυθένιο Νότο, και όχι απλώς τεχνική.
Από τότε, η ψηφιακή διόρθωση έχει γίνει καθολική, και μαζί της ο κίνδυνος της ομοιομορφίας. Όταν κάθε τρέιλερ σπρώχνει τις σκιές προς τη μία κατεύθυνση και το δέρμα προς την άλλη, η εικόνα παύει να σημαίνει κάτι. Η τέχνη βρίσκεται στη διόρθωση για αυτή την ιστορία, όχι για τη μόδα.
Πρώτα η διόρθωση, μετά η πρόθεση
Η διόρθωση στοχεύει σε μια ουδέτερη, συνεπή βάση: ισορροπημένα λευκά, λογική έκθεση, ταιριαστά πλάνα. Η δημιουργική διόρθωση χρώματος εισάγει στη συνέχεια την πρόθεση. Αν παραλειφθεί το πρώτο βήμα, κάθε δημιουργική κίνηση παλεύει με ένα άγνωστο σφάλμα.
Οι κινηματογραφικές κάμερες συχνά καταγράφουν σε προφίλ log που διατηρούν το δυναμικό εύρος και φαίνονται επίπεδα μέχρι να μετασχηματιστούν για προβολή, συνήθως στο πρότυπο Rec.709 για οθόνες HD. Πολλές παραγωγές χρησιμοποιούν το ACES, το Academy Color Encoding System, για να διατηρούν σταθερό το χρώμα σε κάμερες και παραδοτέα.
Κυματομορφή
Δείχνει τη φωτεινότητα σε όλο το καρέ. Χρησιμοποιήστε την για να προστατεύσετε τις φωτεινές περιοχές, να τοποθετήσετε τις σκιές και να ελέγξετε ότι η δομή των τόνων υποστηρίζει το θέμα.
Vectorscope
Απεικονίζει την απόχρωση και τον κορεσμό. Η γραμμή του χρώματος δέρματος βοηθά να μένουν πειστικά τα πρόσωπα, ενώ το περιβάλλον αλλάζει γύρω τους.
Πρωτεύοντα
Καθολικές προσαρμογές των lift, gamma και gain, δηλαδή οι βασικές πινελιές της αντίθεσης και της ισορροπίας χρώματος.
Δευτερεύοντα
Στοχευμένες προσαρμογές σε ένα εύρος αποχρώσεων ή σε μια μασκαρισμένη περιοχή. Ισχυρά για την καθοδήγηση της προσοχής, αλλά εύκολα να υπερβληθούν.
Προστατέψτε το πρόσωπο, διαμορφώστε τον κόσμο.
Οι θεατές είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στον τόνο του δέρματος. Πολλοί colorists κρατούν τα πρόσωπα κοντά στο φυσικό, ενώ ωθούν την περιβάλλουσα παλέτα, κάτι που επιτρέπει σε έναν στυλιζαρισμένο κόσμο να παραμένει συναισθηματικά πειστικός.
Διδάγματα από αναγνωρίσιμες εικόνες
Η ταινία In the Mood for Love (2000) του Wong Kar-wai, φωτογραφημένη από τους Christopher Doyle και Mark Lee Ping-bing, κάνει τα εσωτερικά κορεσμένα με βαθιά κόκκινα και ζεστό πρακτικό φως, ώστε οι στενοί διάδρομοι να φορτίζονται με συγκρατημένη νοσταλγία. Η παλέτα χτίζεται μέσω των σκηνικών, των cheongsam και των λαμπτήρων· η επεξεργασία την εμβαθύνει.
Η ταινία Mad Max: Fury Road (2015), γυρισμένη από τον John Seale με τον colorist Eric Whipp, ωθεί την έρημο σε έντονο κορεσμένο πορτοκαλί και αποδίδει τις νυχτερινές σκηνές σε βαθιούς, στυλιζαρισμένους τόνους. Είναι μια ακραία διόρθωση, αλλά συνάδει με μια εξαρμένη, μυθική ιστορία, γι' αυτό διαβάζεται ως δημιουργία κόσμου και όχι ως φίλτρο.
Μεταφορά της μεθόδου στις φωτογραφίες
Οι φωτογράφοι μπορούν να δανειστούν κατευθείαν την κινηματογραφική ακολουθία. Σχεδιάστε την παλέτα με βάση την τοποθεσία, τα κοστούμια και την ώρα της ημέρας. Φωτίστε για διαχωρισμό τόνων. Στο μοντάζ, διορθώστε πρώτα και μετά κάντε διόρθωση με πρόθεση, χρησιμοποιώντας καμπύλες τόνων και στοιχεία HSL. Οι προσομοιώσεις φιλμ εμπνευσμένες από τα κορεσμένα τοπία του Fujifilm Velvia ή το απαλό δέρμα του Kodak Portra είναι αφετηρίες, όχι προορισμοί.
- Γράψτε μια πρόθεση μίας πρότασης για τη σειρά.
- Επιλέξτε μια παλέτα αναφοράς τριών έως πέντε τόνων.
- Διορθώστε κάθε καρέ σε μια ουδέτερη βάση.
- Εφαρμόστε μια κοινή διόρθωση και μετά προσαρμόστε ανά εικόνα, για συνέπεια συναισθήματος και όχι αριθμών.
- Ελέγξτε τη σειρά μαζί· η διόρθωση ζει σε όλες τις εικόνες, όχι σε μία.
Μια καλή διόρθωση είναι ένας ήσυχος μοντέρ. Αφαιρεί ό,τι αποσπά την προσοχή, τονίζει ό,τι έχει σημασία και αφήνει τη σκηνή να μιλήσει με τη δική της φωνή, μόνο λίγο πιο καθαρά.